shadow
wtorek, 15 lipiec 2014 07:43

Education of Students with SPECIAL NEEDS. Word Experience. Indyvidualized Education and Therapy Programs (IETPs)

Dodatkowe informacje

  • Autor: Edited by Ewa Maria Kulesza
  • Rok wydania: 2013
  • Tytuł: Education of Students with SPECIAL NEEDS. Word Experience. Indyvidualized Education and Therapy Programs (IETPs)
  • Miejsce wydania: Warszawa/ Warsaw
  • Wydawnictwo: Publisher The Maria Grzegorzewska Academy of Special Education

 

INTRODUCTION

         Początek XXI wieku w naukach społecznych, zwłaszcza w pedagogice specjalnej, charakteryzuje wzmocnienie perspektywy humanistycznej, w centrum której znajduje się uczeń z niepowtarzalnymi cechami, możliwościami i indywidualnymi potrzebami. Stąd też coraz częściej w aparacie pojęciowym pedagogów, decydentów i w aktach prawnych wielu krajów Europy Wschodniej i Azji pojawia się termin specjalne potrzeby edukacyjne. Obejmuje on tych wszystkich uczących się[1], których indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz indywidualne możliwości psychofizyczne wynikają z niepełnosprawności lub innych uwarunkowań natury wewnętrznej (np. szczególne uzdolnienia) bądź zewnętrznej (np. zaniedbania środowiskowe) i ich zaspokojenie wymaga specjalnego dostosowania procesu nauczania. Jaką drogę przeszliśmy w zaspokajaniu potrzeb ucznia, jaka jest obecna sytuacja edukacyjna osób o specjalnych potrzebach? Na te właśnie pytanie próbuje odpowiedzieć niniejsza publikacja.

Książkę celowo zaplanowano jako dwuczęściową, składającą się z przeglądu systemów kształcenia specjalnego oraz prezentacji praktycznych rozwiązań w zaspokajaniu indywidualnych potrzeb edukacyjnych uczniów z niepełnosprawnością.

Część pierwsza zawiera sześć tekstów charakteryzujących specjalną edukację w trzech krajach azjatyckich (Tajwan, Kazachstan, Turcja) i w trzech krajach europejskich (Rosja, Ukraina i Polska). Dążono do ujednolicenia struktury artykułów, zawierają one zwykle historię rozwoju specjalnej opieki i kształcenia w danym kraju, klasyfikację i dane statystyczne dotyczące uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych, w tym z niepełnosprawnością, prawo oświatowe i system edukacji specjalnej oraz refleksje związane z kierunkami polityki społecznej,  oświatowej wobec uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych.

Do nasilających się tendencji -w sposób mniej bądź bardziej wyraźny- artykułowanych przez poszczególnych autorów zaliczyć można: 1) wzrost zainteresowania problemem niepełnosprawności jako wynik tendencji światowych oraz polityki wewnętrznej danego kraju, 2) przyznanie takich samych praw/obowiązków osobom z niepełnosprawnością (np. obowiązek edukacyjny[2]) w wewnętrznym ustawodawstwie oraz ratyfikowanie międzynarodowych aktów prawnych, 3) coraz większą dbałość o poprawność polityczną wobec osób z niepełnosprawnością, stosowanie „miękkiej” terminologii nie ukazującej w sposób bezpośredni rodzaju niepełnosprawności, 4) społeczne ukierunkowanie polityki jako wynik przejścia od medycznego modelu niepełnosprawności do modelu społecznego, 5) rozszerzanie oferty edukacyjnej dla uczniów ze specjalnymi potrzebami, 6) tworzenie warunków do wspólnej edukacji, wspólnego dzielenia przestrzeni społecznej.

W części drugiej przedstawiono najnowsze polskie rozwiązania związane z opracowaniem indywidualnych programów edukacyjno-terapeutycznych (IPET) dla ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, niezależnie od typu placówki oświatowej (specjalnej, integracyjnej, ogólnodostępnej) do której uczęszcza. Do tworzenia indywidualnych programów zobowiązuje w Polsce Ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r., art. 1. Natomiast Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach z dnia 17 listopada 2010 r. uszczegóławia rodzaj oraz procedurę edukacyjnego wsparcia ucznia ze specjalnymi potrzebami, które może być realizowane w postaci indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET) lub planu działań wspierających (PDW). W roku szkolnym 20012/2013 nauczyciele i specjaliści po raz pierwszy wdrażali IPET i PDW zgodnie z rozporządzeniem z 17 listopada 2010.

Druga część książki składa się z pięciu tekstów skoncentrowanych wokół indywidualnych programów edukacyjno-terapeutycznych (IPET). W pierwszym tekście przedstawiono ogólny schemat/model pracy z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi na wszystkich szczeblach edukacji od przedszkolnego do ponadgimnazjalnego. Sformułowano tu również sugestie dotyczące tworzenia IPET dla ucznia z lekkim stopniem niepełnosprawności intelektualnej. Pozostałe cztery artykuły szczegółowo charakteryzują konstruowanie indywidualnych programów dla osób z głębszą niepełnosprawnością intelektualną, autyzmem, z zaburzeniami słuchu i wzroku.

Jakie będą efekty wdrożenia IPET? Czy polskie placówki oświatowe są przygotowane nie tylko do ich tworzenia, ale również zapewnienia ich realizacji? Czy jakość edukacyjnego wsparcia udzielanego uczniowi ze specjalnymi potrzebami będzie wyższa, zwłaszcza w szkołach ogólnodostępnych i integracyjnych? Jest to szereg pytań, na które odpowiedź uzyskamy dopiero w połowie 2013 roku.

Ewa Maria Kulesza

The Maria Grzegorzewska

Academy of Special Education

Warsaw, Poland

 

 


[1] W polskim prawodawstwie wyróżnia się 11 grup osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych.

[2] W 1997 r. przyjęto w Polsce poprawkę do Aktu z 1991 r. dot. obowiązku szkolnego osób o sprzężonej i głębokiej niepełnosprawności.


 

INTRODUCTION

 

 

         The beginning of the 21st century is marked in social sciences, especially in special education, by the reinforcement of the humanistic perspective, the center of which are students with unique characteristics, abilities and individual needs. That is why the term ‘special educational needs’ is being used more and more frequently in educators’ and policy-makers’ conceptual frameworks and in legal acts in many Eastern European and Asian countries. It includes all students[1] whose individual developmental and educational needs and individual psychophysical abilities result from their disabilities or other internal factors (e.g. special gifts and talents) or external factors (e.g. environmental neglect), and their education has to be specially adapted to satisfy these needs. How much have we done to meet these students’ special needs, what is their educational situation today? These are the questions this publication attempts to respond to.

This book is deliberately divided into two parts: a review of special education systems and a presentation of practical solutions used to fulfill the educational needs of students with disabilities.

The first part has six texts that describe special education in three Asian countries (Taiwan, Kazakhstan and Turkey) and in three European countries (Russia, Ukraine and Poland). The authors attempted to give their articles a uniform structure. Each article usually opens with a history of the development of special care and education in a given country, followed by classification and statistical data concerning students with special educational needs including students with disabilities, educational law and the special education system, and reflection on trends in social and educational policies regarding students with special educational needs.

The increasing trends that are articulated by individual authors include: 1) increase in the interest in disability issues as a result of global trends and internal policies of a given country; 2) persons with disabilities are granted the same rights/duties as nondisabled individuals (e.g. compulsory education[2]) in domestic legislation; and international legal acts are ratified; 3) more attention is given to political correctness toward persons with disabilities and soft terminology is used that does not directly reveal the type of disability; 4) politics is socially orientated as a result of transition from a medical model of disability to a social model of disability; 5) educational offer for students with special needs is extended; and 6) favorable conditions are created for shared education and shared use of social space.

The second part presents the newest Polish solutions concerning the development of Individualized Education and Therapy Programs (IETPs) for students with statements of special education needs irrespective of educational setting (special, integrated or mainstream schools). In Poland, individualized programs are required by the Act on the Education System of September 7, 1991, Article 1. And the Regulation of the Minister of National Education of November 17, 2010 on principles of providing and organizing psychological and educational assistance in public preschools, schools and institutions elaborates on the type and procedure of educational support for students with special needs that can be provided as Individualized Education and Therapy Programs (IETPs) or Supportive Action Plans (SAPs). In the 2012/2013 school year, teachers and specialists implemented IETPs and SAPs for the first time in accordance with the Regulation of November 17, 2010.

The second part of the book has five texts that focus on Individualized Education and Therapy Programs. The first text presents a general teaching outline/model for students with special educational needs at all educational levels from preschool to upper secondary education. Also, it provides suggestions concerning the development of IETPs for students with mild intellectual disabilities. The remaining four articles describe in detail how individualized programs for people with moderate, severe and profound intellectual disabilities, autism, hearing impairments and visual impairments are designed.

What will be the results of IETPs implementation? Are Polish educational institutions prepared not only to design IETPs but also to implement them? Will the quality of educational support provided for students with special needs improve, especially in mainstream and integrated schools? These questions will be answered no sooner than the middle of 2013.

 

Ewa Maria Kulesza

The Maria Grzegorzewska

Academy of Special Education

Warsaw, Poland

 

 

 


[1] The Polish legislation distinguishes between 11 groups of persons with special educational needs.

[2] In 1997, an amendment to the Act of 1991 was introduced in Poland concerning compulsory education for persons with multiple and profound disabilities.